domingo, 15 de noviembre de 2009

Siendo (y sintiéndome) Ibicenco...

Sí, ya soy Ibicenco ( legalmente). Ya no vivo en Sabadell, sino que vivo en Ibiza ( según consta en el registro de padrón -como los pimientos- xD). Ahora ya voto en las balears ( que el temita está corrupto), tengo derecho a un médico aquí (nunca va mal, no nos engañemos) y, sobretodo, puedo viajar a un precio muy razonable a la península ( ya hablo como los de aquí). Eso significa que las visitas serán más probables y continuadas...PERO NO CADA SEMANA, que acabaría enloqueciendo ( por el jet lag, sabéis de mi sensibilidad por los cambios horarios. xD)
Ahora viene la parte de sentirse Ibicenco. Es una chorrada, pero la tuve el otro día. La tuve mientras conducía. En un tramo de carretera me puse a 100 km/h. Para la mayoría es una velocidad normal, pero no aquí. Las carreteras son buenas, mucho. Pero son nacionales de un solo carril. Todo el tráfico que exista o pueda existir, pasa por esa carretera. A esa velocidad creí ir rápido. De ahí la sensación de empezar a sentirme isleño...
Una cosa muy curiosa que pasa aquí es que a 20 grados con un sol que entraba por la ventana impetuoso....tienen frío...cosas que ya entenderé con el tiempo....
Esta semana, a parte de conseguir mi 'nacionalidad' no ha pasado nada especial que sea digno de comentario (bueno, ayer salí pero...PROXIMAMENTE en este blog). Si se puede destacar algo... es que el cajero de caixa catalunya decidió tragarse mi tarjeta de crédito. Viernes. 20.30 de la tarde. 10 euros en efectivo para pasar el fin de semana. Pinta bien, ¿eh?. Por suerte, chico previsor como soy, usé mi cartilla pra conseguir algo de cash... mañana me toca ir a reclamar algo.
No he visitado muchas cosas. En donde más horas he estado ha sido en la tienda deVodafone, el stick USB que me compré para poder tener comunicación con el mundo decidió no funcionar como debía y fui a que me lo cambiaran. En mi primera visita, no tuve suerte. A la segunda y después de una cola de más de hora y media, lo conseguí y parece que, toquemos madera, ahora funciona! bieeeeeeeeeeeeeen!

Poco a poco voy estableciendo más relaciones sociales...olé!

En el cole, todo va bien. Los alumnos son muy majos y hasta se enfadan cuando suspenden -sí ya he puesto algún examen, y ya he suspendido a alguno- pero con esa actitud es fácil que lo aprueben más tarde. El grupo de primero de bachillerato es de 12 alumnos, muy bien, muchos para esta asignatura diría yo. En segundo, empezaron 4, pero el lunes, cuando entré por la puerta vi que eran 8 alumnos. Sorprendente. Lo primero que se me vino a la cabeza fue la frase de la biblia, en esa en la que Dios les dice a Adán y Eva: '¡Creced y multiplicaos!'. Evidentemente, la solté en voz alta, bastante alta. Los alumnos nuevos me miraron medio asustados....Yo y mis entradas triunfales...por suerte, son alumnos brillantes, mucho, y entendieron que se trataba de una pequeña broma.
A parte de esto, ya tengo casillero para recibir correo, número 31, y taquilla para dejar las cosas, número 69. Sugerente, ¿eh?


Bueno, os digo cosas más adelante.

¡Abrazos y besos varios!

9 comentarios:

  1. Perdón por la parrafada...xD colgaré alguna foto un dia de estos...

    ResponderEliminar
  2. Que les carreteres són boníssimes? Es nota que no fas els deures....

    ResponderEliminar
  3. Vale profe...ja els començo a fer...però la que jo agafo cada dia és boníssima! Bah, la propera setmana aniré a les Dàlies... no he pogut tastar el flaó, que m'he aixecat una mica tard! Però demà mateix ho faig!

    ResponderEliminar
  4. flaó :D La meva germana va anar a Pachaaaaaaa!! No us vau trobar o no us vau reconèixer! I diu que era una merda pq estava ple de vells... tenint en compte que té 18 anys, no t'ho prenguis malament ;)

    ResponderEliminar
  5. mira...jo anava mirant, però potser no vam coincidir, m'hagués fet gràcia veure el seu gran tatuatge...i això de vells...només tinc 10 dies més que tu, eh? t'ho recordo...Però sí, hi havia gente força gran ( més que nosaltres i tot, eh?)

    ResponderEliminar
  6. Uolaaaa primo!! No había vuelto a entrar aquí desde la primera y última vez que lo hice...me ha gustado saber de todo lo que te ocurre ahí...ya sé que tampoco nos veíamos mucho mucho, pero qué quieres que te diga soy mu sensible (ya me conoces) y se me han saltado las lágrimas...espero que estés muy bien y que te vaya todo bien (que ya sé que sí...)pero siempre está uno melancólico fuera de su casa y lejos de su gente!!, no nos engañemos que en el fondo eres buena gente!!Un besazo y te guardo el toblerone, así que no te rajes para el puente ok...cuídate!!

    ResponderEliminar
  7. Ohhh! que wai Luisito! veo q todo va bien por las Ibizas, me alegro un montón! Un beso!
    Emma

    ResponderEliminar
  8. Luissaaaoooooo!!!!

    Bueno no me pongo a escribir que no termino, mejor seguimos como hasta ahora, trucada pelegrina semanal y hablamos....

    Venga un abrazo!!!!

    ResponderEliminar